เตะความขี้ลืมทิ้งกันเถอะ

หลายคนอาจจะมองว่าอาการหลงๆ ลืมๆ ในผู้สูงวัยนั้นเป็นเรื่องธรรมดา เพราะทราบกันดีว่าปัจจัยทางสรีรวิทยาของระบบประสาทและสมองในผู้สูงอายุจะเสื่อมลงเรื่อยๆ ตามวัยที่เพิ่มขึ้น จึงอาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ผู้สูงวัยหลายๆ คนจะหลงลืมเรื่องใกล้ตัวหรือมีพฤติกรรมของโรคอัลไซเมอร์ ส่วนวัยทำงานแบบเราๆ นั้นอาการขี้หลงขี้ลืมมักไม่ได้เกิดจากอัลไซเมอร์อย่างที่บางคนเข้าใจ แต่ส่วนใหญ่เกิดจากสาเหตุต่างๆ ที่เราสามารถอธิบายได้ดังต่อไปนี้

1. การได้รับสารอาหารไม่เพียงพอ
ปัญหานี้อาจจะอธิบายได้คล้ายๆ กับเด็กนักเรียนที่เตรียมตัวสอบแต่ไม่ได้รับประทานอาหารอย่างครบถ้วน สำหรับในคนวัยทำงานก็เป็นลักษณะเดียวกัน โดยเฉพาะในคนที่ต้องใช้สมองทำงานอย่างหนักนั้น การทำงานที่เกี่ยวข้องกับการใช้ความคิดจำเป็นจะต้องอาศัย วิตามิน B เพื่อใช้ในกระบวนการเผาผลาญอาหารให้กลายเป็นพลังงานของสมอง การรับประทานอาหารไม่เพียงพอขณะที่ต้องทำงานอย่างหนักนั้นจะยิ่งทำให้เกิดภาวะหลงๆลืมๆและทำงานได้ไม่เต็มที่ นอกจากนี้คนในวัยนี้ยังถือว่าเป็นนักดื่มตัวฉกาจ การดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ซึ่งสามารถทำลายวิตามิน B ได้นั้น รวมไปถึงการขาดการพักผ่อนที่เพียงพอก็จะยิ่งทำให้ความสามารถในการคิดและจดจำสิ่งต่างๆแย่ลงไปด้วย ด้วยเหตุนี้การเลือกรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยสารอาหารอย่างครบถ้วน โดยเฉพาะอาหารที่เป็นแหล่งของวิตามิน B ที่ได้จากข้าวซ้อมมือ ยีสต์ หรือธัญพืชที่ไม่ได้ขัดสี ก็จะเป็นอีกแนวทางหนึ่งที่ช่วยเสริมสารอาหารที่จำเป็นสำหรับการทำงานของสมองและการความจำของเราได้

2. ปัญหาทางจิตใจ
ที่ชัดเจนมากที่สุดมักเกิดจากสภาพจิตใจที่หดหู่ ท้อแท้ กังวลหรือซึมเศร้ามาเป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งสามารถส่งผลต่อการทำงานของระบบประสาทและสมองโดยตรงได้ ซึ่งแน่นอนว่าปัจจัยจากสิ่งเหล่านี้ย่อมส่งผลต่อความสามารถในการเรียนรู้ การจดจำ และสมาธิในการทำงานได้ นอกจากนี้หากเราต้องอยู่ในสภาวะดังกล่าวนี้นานเข้า การทำงานของอวัยวะต่างๆ รวมทั้งระบบฮอร์โมนในร่างกายก็อาจจะแปรปรวนจนนำไปสู่โรคภัยไข้เจ็บอื่นๆตามมาได้ เช่น โรคทางระบบหลอดเลือดหัวใจ หลอดเลือดสมอง ระบบเมตาบอลิซึม และระบบต่างๆ ของต่อมไร้ท่อ ดังนั้นเราจึงควรทำจิตใจให้ร่าเริงแจ่มใสอยู่เสมอ รู้จักรับมือกับความเครียด และควรหมั่นออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เพราะการออกกำลังกายจะช่วยเพิ่มการทำงานของระบบไหลเวียนโลหิตในร่างกาย รวมทั้งระบบประสาทและสมอง จึงเท่ากับเป็นการช่วยลดโอกาสการเกิดโรคสมองเสื่อมตามมาได้ นอกจากนี้สารอาหารธรรมชาติบางชนิดก็อาจจะส่งผลดีต่อระบบหลอดเลือดสมองโดยตรงได้เช่นกันอย่างเช่น สารสกัดใบแปะก๊วยที่ให้สารที่ช่วยลดการเกิดการเกาะตัวกันของลิ่มเลือด ช่วยส่งเสริมการทำงานของระบบไหลเวียนโลหิต หรือเลซิทินที่เป็นแหล่งของสารสื่อประสาทอันจำเป็นต่อการทำงานของระบบประสาทและสมองที่ดีได้

3. พฤติกรรมการดำรงชีวิต
ปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิตนั้นย่อมที่จะกระทบต่อการเรียนรู้และความจำได้เช่นกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ ความเครียด การสูบบุหรี่และดื่มสุรา ที่เป็นพฤติกรรมซึ่งสัมพันธ์กับการเกิดโรคอัลไซเมอร์ในระยะยาว นอกจากนี้ยังมีปัจจัยในเรื่องของการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอ จนทำให้สมองขาดอาหารและออกซิเจนจนนำไปสู่ภาวะที่ร่างกายและจิตใจอ่อนเพลียรวมถึงการขาดสมาธิที่จะเรียนรู้และจดจำสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันตามมาได้ ด้วยเหตุนี้การใช้สารอาหารและสมุนไพรที่ช่วยผ่อนคลายความเครียดนั้นก็อาจจะเป็นอีกแนวทางหนึ่งสำหรับผู้ที่พักผ่อนน้อยหรือต้องเผชิญกับความเครียดอยู่เป็นประจำ ในกรณีนี้โสม (Panax ginseng) จัดว่าเป็นสมุนไพรที่ลดความเครียดได้ดีที่สุด โดยอาจจะมีการรับประทานแร่ธาตุแมกนีเซียมเสริมก่อนนอนซึ่งจะช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อและทำให้หลับง่ายขึ้นได้

ด้วยเหตุนี้แม้ว่าเราอาจจะต้องเผชิญกับสิ่งต่างๆ ที่เป็นปัจจัยของการเกิดภาวะหลงๆ ลืมๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ก็ตาม แต่เราก็สามารถเลือกดูแลตนเองเพื่อที่จะลดความรุนแรงของการเกิดโรคได้ และขณะเดียวกันเรายังสามารถเลือกที่จะดำรงชีวิตอย่างถูกต้องอันจะเป็นการช่วยถนอม ระบบประสาทและสมองของเราให้ทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพในระยะยาวได้นั่นเอง

สนับสนุนข้อมูลโดย สถาบันวิจัยศาสตร์ ด้านความงามและสุขภาพ
IBHs Institute of Beauty and health Sciences